Binnen de maakindustrie bestaat al decennialang een discussie over het gebruik van een mono-tekeningsysteem versus een gecombineerd tekensysteem. Vaak wordt die discussie gevoerd vanuit het perspectief van engineeringefficiëntie, tekenwerk of administratieve lasten. Toch heeft deze keuze gevolgen die veel verder reiken dan de tekenkamer. De manier waarop onderdelen worden vastgelegd en geïdentificeerd bepaalt namelijk in belangrijke mate hoe eenvoudig een organisatie kennis kan hergebruiken, producten kan standaardiseren en uiteindelijk de stap kan zetten van Engineer-to-Order naar Configure-to-Order. Lees meer [Bron foto: PLM Xpert | Data into Knowledge op linkedin.com]
